Ludzie wybierają dietę wegetariańską z rozmaitych powodów. Kierują nimi pobudki zdrowotne, ideologiczne lub przekonania religijne. Dla wielu z nich wegetarianizm to nie tylko rezygnacja z mięsa, to wybór stylu życia. Wegetarianie nie noszą wyrobów ze skóry, nie spożywają także niczego co zawiera odzwierzęce substancje, takie jak żelatyna czy podpuszczka.

Z historii wegetarianizmu

Wegetarianizm wywodzi się z Indii, gdzie praktykowano go już w starożytności. Był on ściśle związany z ówczesnymi wierzeniami, stosowali go wyznawcy dżinizmu oraz część buddystów.

Zobacz także: Czy wiesz jak wygląda wegetariańska piramida żywieniowa?

Pierwsze wiarygodne źródła mówiące o praktykowaniu wegetarianizmu w Europie pochodzą z VI w. p.n.e.. Znany był on w południowych Włoszech i Grecji. Wegetarianinem był Pitagoras oraz jego naśladowcy. Dietę bezmięsną określa się dziś czasem mianem „pitagorejskiej”.

Wraz z rozprzestrzenianiem się wiary chrześcijańskiej, wegetarianizm tracił w Europie na popularności. Późniejsi mnisi chrześcijańscy czasem rezygnowali z mięsa w ramach ascezy, ale nie wynikało to z pobudek etycznych, było raczej związane z chęcią umartwienia.

W renesansie koncepcja wegetarianizmu, jako filozofii życia, powróciła do Europy. Później, w XIX wieku, w Anglii, powstało pierwsze Towarzystwo Wegetariańskie. Współcześnie coraz modniejsze jest studiowanie religii i filozofii Dalekiego Wschodu. Zainteresowanie indyjskimi wierzeniami, a także jogą, w ogromnym stopniu wpływa na upowszechnianie się wegetarianizmu w Europie i Stanach Zjednoczonych.